Supersonic Festival

Voor wie na Dour nog niet goed weet waar naar toe: How about het 'Supersonic Festival', van 24 t.e.m. 26 juli in Birmingham? 'As British music festivals go, Birmingham’s annual Supersonic event is the best kind of mixed musical bag, a dizzying assortment of avant rock textures and Heavy Metal thunder on a bill which swings from the sublime to the ridiculous without once seeming ostentatiously eclectic.' The Wire CONFIRMED LINE UP: Friday: Army Of Flying Robots / Atomized / Drum Eyes / Kylie Minoise / PCM / Scorn / Taint / Venetian Snares Saturday: Bobby Previte / Corrupted / Diaganol / Flower/Corsano Duo / Growing / Iron Lung / Kim Hiorthoy / Light Trap / Marnie Stern / Master Musicians Of Bukkake / Monotonix / Nisenenmondai / Remember Remember / Rose Kemp / Skullflower / Tartufi / The Accused / Thought Forms / Thorr’s Hammer / Tweak Bird / Zu Sunday: 65 Days Of Static / Arbouretum / Caribou / Chris Herbert / Earthless / Goblin / Head Of David / Jarboe / Khyam Allami / Nancy Wallace / Pontiak / Pram / Pre / Theo / The Memory Band / ZzZ

In my solitude

Mixtuur nodigt vandaag enkele eenzame zielen uit, muzikanten in hun uppie, van Jimmy Giuffre en Vera Hall, over Micah Blue Smaldone tot Gary Lucas. Maar eerst is er Marianne Faithful in goed gezelschap. Want 'Solitude' is ook de titel van een track op haar plaat “Easy Come, Easy Go, 18 songs for music lovers”. Met de hulp van producer Hal Wilner pakt La Faithfull daarop een handvol standards aan. Maar ook nummers van Randy Newman, Black Rebel Motorcycle Club en Brian Eno. Er stond een hoop schoon volk te trappelen om haar daarbij te helpen, gaande van Keith Richards en Nick Cave over Jarvis Cocker tot Rufus Wainwright.

Giovanna Pessi

Vandaag in Mixtuur o.m. John Schneider met 'In Honor of the Divine Mr. Handel' van de Amerikaanse avantgarde-componist Lou Harrisson. Harrison was een van de eerste componisten die Aziatische instrumenten en westerse muziekstijlen bij elkaar heeft gebracht. Hij schreef opera's, symfonieën, concerten, balletmuziek en kamermuziek. Hij werkte samen met Schönberg en schreef percussiestukken voor John Cage, maar zijn favoriete componist of all times was dus George Frideric Handel. In “In Honor of the Divine Mr. Handel” citeert hij vrijelijk uit Handels Concerto voor harp Opus 4 nr. 6. Bij ons ook te horen in een versie van harpiste Giovanna Pessi en het Ricercar Consort. Giovanna is overigens niet vies van veel minder klassieke opnames, zo speelde ze ook mee op ‘Sonata mix dwarf cosmos’ van Susanna Karolina Wallumrød.

Bij volle maan

Het is volle maan vandaag en dus gaan wij voluit voor een klein uur Maanzieke Mixtuurmuziek. We beginnen met twee keer het onvermijdelijke 'Au clair de la lune'. Eerst door de krasse Jules Cassan en daarna in een versie van Max Brand, de Oostenrijks-Amerikaans componist voor wie Robert Moog zijn prototype bouwde van wat later de Moog-synthesizer zou worden. En dan volgt o.m. ook nog de 'Pierrot lunatique' van Mario Pagliarani, een poulain van Salvatore Sciarrino, zijn hoogstpersoonlijke ontmantelling van datzelfde 'Au clair de la lune'.

Bach meets Moondog

Vandaag combineren we in Mixtuur J.S. Bach met onze Favoriete Viking; Louis Hardin. Oftewel Moondog. De blinde New Yorkse straatmuzikant die eind jaren zestig een kort moment beroemd was in kringen van progressieve muziekliefhebbers. Dat was o.m. dankzij de platenmaatschappij CBS die wel wat in hem zag en die een groot orkest bij elkaar bracht om zijn composities uit te voeren. Philip Glass en Steve Reich noemden hem later ook wel de grondlegger van de “minimal music”, maar zelf wuifde hij dat weg. Maar kijk, Bach en Moondog passen wonderwel samen.

Dag van de Nieuwe Muziek

Op zondag 5 juli bezet Basilica Festival van Vlaanderen de stad Hasselt tijdens de Dag van de Nieuwe Muziek. 's Voormiddags staat het aperitiefconcert Droomvuur op het programma. 's Namiddags is er de promenade Actual Arts Live. Een stadsgids begeleidt deze wandeling naar verborgen muzikale hoekjes van Hasselt. Jonge muzikanten lieten zich inspireren door de muziek John Cage, William Russell en Lou Harrisson en brengen de premières van hun eigen nieuwe werk. Ook HERMESensemble baseerde zich voor hun recitalconcert op deze Amerikaanse pioniers van de nieuwe muziek. ’s Avonds begint het feest pas goed. Verwacht je in KC BELGIE aan een mix van hedendaags klassiek door HERMESensemble, een dj-set, de Londense klankkunstenares Kaffe Matthews, en live visuals door de New Yorker Kurt Ralske.

Alfred Schnittke

Vandaag in Mixtuur o.m. de Russische pianiste Victoria Lyubitskaya en het Russian State Academy Orchestra o.l.v. Mark Gorenstein in een fragment uit het Concerto voor piano en strijkorkest Op.136 van Alfred Schnittke.Voor die opname kon Lyubitskaya een beroep doen op de oorspronkelijke parituur van Schnittke met al zijn persoonlijke aantekeningen. Dat gebeurde in nauw overleg met de weduwe van de componist. En dus ook met het grootst mogelijke respect voor Schnittke's oorspronkelijke bedoelingen. Het was Lyubitskaya’s allereerste opname buiten Rusland.

Coucous

Voor Thierry Pécou is leven reizen en reizen componeren. ‘Onderweg zijn’ leert hem zijn eigen culturele milieu te relativeren en te verrijken met alles wat hij op zijn pad tegenkomt. Dus trok hij na zijn studies aan het Parijse conservatorium onder meer naar Canada, Rusland, Latijns-Amerika en Spanje. Maar zijn muziek is naast dat reizen ook geïnspireerd door zijn intense vriendschap met pianist Alexandre Tharaud. Vandaag in Mixtuur 2 tracks uit hun cd ‘L’oiseau innumérable’.

Rokia

Vandaag openen we Mixtuur met 'Bowmoï' van de Malinese singer-songwriter Rokia Traoré. Rokia zingt in haar moedertaal, het Bamana. Maar ze is ook een vrouw van de wereld; haar vader was diplomaat en reisde met zijn gezin naar alle hoeken van de aardbol. De titeltrack van haar cd 'Bowmboï' nam ze op in San Francisco met het Kronos Quartet. Het gaat over alle miserie van de wereld, maar dat we vooral niet mogen wanhopen.

Rameau

Vandaag in Mixtuur muziek van en rondom Jean-Philippe Rameau in contrast met hedendaags werk voor klavecimbel. Met o.m. Les Musiciens du Louvre o.l.v. Marc Minkowski in een kort fragmentje uit Jean-Philippe Rameaus opera ‘Les Boréades’, Rameaus laatste werk uit 1763. Dat ging pas na zijn overlijden in première. Ook pianist François Raulin vond voor 'Le diable et son train' inspiratie bij ‘Les Boréades’. Raulin werkt sinds 1985 in los verband samen met Louis Sclavis, maar ook met mensen als Michel Portal, Martial Solal en Marc Ducret.

L'immense apport de Rameau est ce qu'il sut découvrir de la “sensibilité dans l'harmonie” ; ce qu'il réussit à noter certaines couleurs, certaines nuances dont, avant lui, les musiciens n'avaient qu'un sentiment confus.

Claude Debussy, Rameau, novembre 1912.

Rameau, qu'on le veuille ou non, est une des bases les plus certaines de la musique, et l'on peut sans crainte marcher dans le beau qu'il traça, malgré les piétinements barbares, les erreurs dont on l'embourba. C'est pourquoi, aussi, il faut l'aimer, avec ce tendre respect que l'on conserve à ses ancêtres, un peu désagréables, mais qui savaient si joliment dire la vérité.

Claude Debussy, Rameau, novembre 1912.

And The Winner Is...

In augustus verschijnt bij Domino een geweldige nieuwe Robert Wyatt cd-box. Een complete backcatalogue van al zijn solo cd’s en EP’s. Een echt juweeltje, waarvan wij gisteren in Mixtuur ook één exemplaar mochten weggeven. Velen voelden zich geroepen, maar er is natuurlijk maar 1 Lucky Bastard. Met name 'Katrijn Baeten' uit Borgerhout. Zij moet wel nog even geduld oefenen tot augustus, maar dat zal wellicht niet meteen een probleem zijn.

ROBERT WYATT releases box set of all 9 studio albums plus the eps set - out 3 August on Domino - Domino are extremely proud to release the landmark recordings of Robert Wyatt – one of the most distinguished, visionary, influential and singular catalogues in contemporary music - as a box set. The set contains all 9 of Robert’s stuido albums plus the eps set. Robert Wyatt albums in chronological order: Rock Bottom (1974) Ruth Is Stranger Than Richard (1975) Nothing Can Stop Us (1981) Old Rottenhat (1985) Dondestan Revisited (1991 / 1998) Shleep (1997) EPS (1998) Cuckooland (2003) Comicopera (2007) http://www.dominorecordco.com/

Robert's Jazz

Vandaag kiest gastcurator Robert Wyatt voor de laatste keer de muziek van Mixtuur. De voorbije dagen heeft hij al wat jazz geselecteerd, maar vanavond trekt hij voluit de kaart van de jazz, al vijftig jaar zijn lievelingsmuziek. Van het Modern Jazz Quartet over Charles Mingus, Philip Catherine en The Dave Brubeck Quartet tot Stan Kenton.

Alfreda Benge & Robert Wyatt

In deze derde uitzending van onze gastcurator Robert Wyatt voornamelijk etnische muziek en jazz, van Pepe Habichuela over Lo’Jo en Charlie Haden and The Liberation Orchestra tot Monica Vasconcelos. Plus ook 'Innviertler Tanzin' van Hohla/Biereder, een stukje Oostenrijke jodelfolk uit het interbellum. Robert Wyatt koos dat om zijn vrouw en toeverlaat Alfie te plezieren. Want geen Robert Wyatt zonder zijn eega Alfie Benge (de lieftallige mevrouw hier onder op de foto met het scherpe mes). Sinds hij 35 jaar geleden na een val uit een raam verlamd bleef aan de onderste ledematen, staat ze hem bij als trouwe beschermengel. En daartoe heeft ze zelfs haar eigen carrière als kunstenares voor een groot stuk opgegeven, al heeft ze dat nooit als een offer gezien omdat ze, zo vertelde ze ooit, geen greintje ambitie heeft. In elk geval is het niet onlogisch dat Wyatt ook aan haar gedacht heeft bij zijn muziekkeuze voor Mixtuur.

Dissect Me

Vandaag kiest Robert Wyatt in Mixtuur vooral voor zangeressen, van Björk over de Israëlische Meira Asher tot de Ierse Imelda May. En tot onze eigen grote verrassing laat hij ook iets van Enya horen. Enya? Die mevrouw van Orinoco Flow? Dè favoriet van het Vlaams Kinesitherapeuten Verbond? Er zijn mensen, wij uiteraard niet, die haar muziek een Haastig Hoopje New Age Clichés noemen. Robert?

Around Robert Wyatt

De Britse zanger, songschrijver en muzikant Robert Wyatt is deze week onze gastcurator en dat wil zoveel zeggen als dat hij ons zijn favoriete platen voorstelt en voorziet van lucide commentaar. Wij zijn hier heel erg in de wolken dat Robert Wyatt dat wil doen, want hij is in het muzieklandschap een uiterst aparte stem, zowel letterlijk als figuurlijk. Deze eerste Mixtuur is een soort van introductie tot zijn unieke oeuvre, van The Soft Machine over Matching Mole tot zijn soloplaten, plus een aantal opvallende samenwerkingen. Mèt verhelderend commentaar van Robert Wyatt zelf.

Robert Spreekt

Hoog bezoek: Robert Wyatt!

Juichkreetjes, gebalde vuisten en zelfs hartkloppingen: de Mixtuur-ploeg is niet weinig trots én verheugd dat Robert Wyatt de uitnodiging heeft aanvaard om volgende week de curator van Mixtuur te zijn. Robert Wyatt is een volstrekt unieke figuur binnen de popwereld. Al in de jaren zestig als zanger-drummer van ‘The Soft Machine’, maar nog meer nadien als soloartiest. Sinds '74 zit hij, na een val uit een flatgebouw, in een rolstoel, waardoor hij niet meer kon drummen en zijn manier van muziek maken volledig moest herdenken. Wyatt creëert op zijn platen een heel eigen, onvergelijkbare wereld, waar je je als luisteraar altijd veilig voelt, zelfs als hij afdaalt naar de kelders van de menselijke ziel of zich onverschrokken van zijn meest militant-politieke kant laat horen. Een week lang kiest Robert Wyatt de muziek van Mixtuur en hij geeft er zijn lucide commentaar bij. De eerste aflevering (maandag 22/06) is een introductie tot het rijkgeschakeerde oeuvre van Robert Wyatt zelf. In de tweede aflevering (dinsdag 23/06) laat hij vooral zangeressen horen, in de derde (woensdag 24/06) kiest hij vooral etnische muziek en hij eindigt (donderdag 25/06) met een brok smakelijke jazz. Het is een keuze die zijn artistieke koppigheid weerspiegelt en die zelfs zijn grootste fans bij momenten met verstomming zal slaan.

What’s Next?

What’s Next? Dat is de naam van een nieuw festival voor actuele muziek met enkel aandacht voor de jonge garde. De eerste editie vindt plaats op 27 juni in Novanoïs met op het programma onder anderen Mr. Probe en Nadar. Mixtuur zorgt voor een nadere kennismaking.

Chez les futuristes Russes

Vanavond in Mixtuur muziek uit het Russisch futurisme: symfonieën voor sirenen en staalgieterijen van Arseny Avraamov, Julius Meytuss, Sergei Prokofiev en Alexander Mossolov. Naar aanleiding van een nieuwe dubbel-cd die recent verscheen bij Recommended Records. “Baku, symphony of sirens: Sound Experiments in the Soviet Avant Garde.”, 2 cd’s een een lijvig boekje. De eerste cd bevat voor één deel muziekreconstructies, met name van Leopoldo Amigo en Miguel Molina Alarcón, de grote man achter dit project. En het andere deel is gevuld met gedichten die worden voorgedragen door hedendaagse declamatoren. Op de tweede cd zijn dan originele opnames te horen. En ook daar een deel met teksten, met in hoofdzaak gedichten en toespraken, van o.m. Lenin en Trotzki.

Sofia Goebaidulina

Met haar 'Seven words' , een compositie die de zeven laatste woorden van Christus verklankt, leverde Sofia Gubaidulina in 1982 een van haar beste composities af. Het feit dat dit werk voor cello, Russische accordeon (bajan) en strijkers het gelijkaardige werk van Joseph Haydn in zeggingskracht overtreft, zegt genoeg over de muzikale kwaliteiten van de ,,grande dame'' van de hedendaagse Russische muziek. De gloedvolle uitvoering ervan door cellist Boris Pergamenschikow, accordeonspeelster Elsbeth Moser en het Kamerorkest van München doet deze muziek alle eer aan. Vandaag in Mixtuur: muziek van Gubaidulina die je langzaam, bijna onmerkbaar, steeds dieper meesleurt in de afgronden van de pijnlijke expressie en je een klein uur later ontredderd achterlaat. Als dat maar goed komt.

Le Nouveau Sonic Youth

Wij hebben al heel lang een dikke boon voor Kim Gordon van Sonic Youth. En zij heeft nu op haar 56ste met haar maatjes een heerlijke nieuwe plaat uitgebracht. 'The Eternal'. Een soort samenvatting van wat ze tot nu toe zo allemaal hebben opgestoken op het speelterrein tussen pop en avant-garde. Wij laten vanavond in Mixtuur alvast 'Massage the History' horen, de indrukwekkende afsluiter van 'The Eternal'.

Under Water

Het zijn natte dagen en doorregend als we zijn kiezen we dan ook maar meteen voor het ruime sop. Vandaag in Mixtuur waterpercussie, zeemannen, watertorens en de klank van eb en vloed. Met o.m. ‘Seas song for Sailor’ door Julian Koster's 'The Music Tapes', ‘For those in Peril on the Sea’ van The Camberwell Now, de band van Charles Hayward, de man ook achter This Heat. Plus de metalen buis van 3 komma zes meter van Toshiya Tsunoda. Microfoon in de buis en buis half in de zee. En 'Rivers and Tides', een fragment uit de soundtrack van Fred Frith bij de gelijknamige film van Thomas Riedelsheimer. Een film rond het vluchtige oeuvre van Andy Goldsworthy. Hij maakt patronen en constructies met o.m. bladeren, ijs, bomen, sneeuw, rotsblokken, veren, steengruis, aarde en beukennootjes.

Tut tut now shake ya butt

Vandaag in Mixtuur concerttips voor spoken word performer Anthony Joseph en voor celliste Frances-Marie Uitti. Plus recente cd’s van Fred Frith & Arte Quartett, Mikkel Ploug / Sissel Vera Pettersen / Joachim Badenhorst, Gregg Kowalsky èn het duo Japanther. Zij spruiten voort uit de New Yorkse kunstacademie The Pratt Institute en dat is te horen ook. Japanther kiest geen moment voor een geijkte aanpak, maar doet het bij ieder nummer net even anders. Het lijkt alsof sommige nummers op hun cd 'Tut Tut, Now Shake Ya Butt' zijn opgenomen met voorwerpen die toevallig voorhanden waren. Een paar lege blikjes? Prima om op te drummen! Daar gaan we het drumstel niet voor van zolder halen. De strafste momenten zijn de nummers waarvan na de opnames besloten is er nog even een grote bak grind overheen te gooien om het af te maken. Maar soms slaat Japanther evengoed door naar de andere kant. Zo staan er ook twee lange spoken word stukken op 'Tut Tut, Now Shake Ya Butt'.

Helium: An Underwater Hero Calls the White House...

Vandaag een Mixtuur met heliumzang en onderwatergitaren, van Gavin Bryars over Blixa Bargeld en Alejandra & Aeron tot President Lyndon Johnson: A rare recording of the President of the United States from 1964. At the time, the US Navy had a project called “SeaLab.” The Navy was experimenting with sending divers to deeper and deeper depths for longer and longer periods of time. One of these divers- the former astronaut Scott Carpenter- has just set a world record: he's spent thirty days in the ocean at a depth of 200 feet. A pre-arranged phone call to the White House is planned. The idea is to have President Lyndon Johnson offer Commander Carpenter a formal congratulation. This is a purely ceremonial call. It should be cut-and-dried. But there's a bizarre problem. Commander Carpenter is no longer underwater; he's in a decompression chamber. He's breathing air in which nitrogen- the gas which can give people the bends- has been replaced by helium. Helium is harmless, but it distorts the voice. When he speaks, Commander Carpenter sounds like Mickey Mouse.

Lang Zal Louis Andriessen Leven In De Gloria

De Nederlandse componist Louis Andriessen werd zeventig jaar geleden geboren, op 6 juni 1939. Een mooie aanleiding voor een Mixtuur in het spoor van Andriessen. Met Het Orkest De Volharding, jazz, minimal music & muziektheater. En aandacht voor 'What's Next', een evenement voor actuele muziek voor en door de jonge honden van de hedendaagse klassieke muziek, op 27 juni in Novanoïs in de Vleugelstraat in Brussel. De avond wordt daar gepast afgesloten met 'Workers Union', de sociaal bewogen klassieker uit 1975 van Louis Andriessen. Een werk dat volgens de componist zelf alleen kan slagen als elke uitvoerder zijn eigen partij belangrijk maakt. Hij schreef het voor eender welke bezetting van luid klinkende instrumenten. Zolang ze maar dissonant en agressief spelen. Klinkt het niet dan botst het. Wij kregen via de collega's van http://www.kwadratuur.be/ een demoversie in handen van het saxofoonkwartet-met-percussionist [sic] dat ook op 'What’s Next' de honneurs waarneemt. Check it out!